Wstrzymanie dostaw energii elektrycznej z powodu zaległości po stronie odbiorcy a obowiązek informacyjny przedsiębiorcy

Abstrakt

Wstrzymanie dostaw energii na podstawie art. 6b ustawy z 10.04.1997 r. – Prawo energetyczne stanowi jedno z najdalej idących uprawnień przedsiębiorcy energetycznego, z którym odbiorca zawarł stosowną umowę, szczególnie jeżeli weźmie się pod uwagę rolę, jaką odgrywa w życiu każdego człowieka energia elektryczna. W związku z tym nie jest to uprawnienie, które przysługuje w każdej sytuacji, ale muszą być spełnione określone warunki, nawet jeżeli podstawą wstrzymania dostaw jest brak płatności ze strony odbiorcy. Na tym tle między przedsiębiorcą energetycznym a odbiorcą może powstać spór dotyczący zasadności wstrzymania dostarczania energii elektrycznej, do rozstrzygnięcia którego, w oparciu o art. 8 ust. 1 pr. energ., uprawniony jest Prezes Urzędu Regulacji Energetyki (dalej: Prezes URE, Prezes Urzędu). Jest to pierwszy organ, który ma prawo i obowiązek badać, czy zaistniały przesłanki do skorzystania przez przedsiębiorcę energetycznego ze wskazanego uprawnienia. Kolejnymi są sądy, które rozpatrują odwołania od decyzji Prezesa URE. Każdy z organów orzekających, czy to organ administracyjny (Prezes URE), czy sądy (Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Sąd Apelacyjny w Warszawie, Sąd Najwyższy), staje przed koniecznością ustalenia, czy działanie przedsiębiorcy energetycznego było zgodne z prawem, tj. zostało poprzedzone wszystkimi wymaganymi prawem działaniami, w tym, czy został zachowany tzw. obowiązek informacyjny w stosunku do kontrahenta.

The suspension of energy supply is one of the farthest-reaching powers of energy entrepreneur with whom a recipient had signed an agreement. Therefore, it is not right which can be used in every situation, but must be met certain conditions, even if the basis for suspension of supply is the lack of payment by the recipient. It may rise dispute between the trader and the recipient concerning the validity of cutting-off delivery of electricity. It is necessary to determine whether the action of the energy trader was in accordance with the law, which was preceded by all the required law actions, including whether it has been preserved obligation to provide information in relation to the contractor. It is not sufficient that the recipient is in default for a specified period of payment for energy, but must be notified in writing of its intention to terminate the contract. In addition, it must be designated an additional two-week deadline for payment of outstanding and current liabilities. It’s important to define the conditions of keeping by the operator of the energy information’s obligation, including the starting date for calculating the additional period set for payment of arrears. This raises doubt whether the principle derived from Article. 61 of the Civil Code can be applied directly to the energy law, which aims to protect recipients. This is more important that consumers more often than not are recipients of electricity, so far the weaker party of a contract for the sale and delivery of electricity.