Neutralizacja normy „nie kradnij” w genezie przestępczości nieletnich

Zgłoś artykuł

PDF

Słowa kluczowe

neutralizacja
normy
przestępczość nieletnich
zachowania przestępcze
badania kryminologiczne
przestępstwa przeciwko mieniu
zakład poprawczy
neutralization
rule
juvenile delinquency
delinquent behavior
criminological research
crimes against property
youth detention center

Jak cytować

Stańdo-Kawecka, B. (1994). Neutralizacja normy „nie kradnij” w genezie przestępczości nieletnich. Archiwum Kryminologii, (XX), 21–51. https://doi.org/10.7420/AK1994B

Abstrakt

The paper discusses the findings of a study aimed at an empirical verification of a well-known criminological concept: the Sykes and Matza concept of neutralization techniques from the classical trend of positivist criminology. What Sykes and Matza see as the factor of juvenile delinquency are mechanisms of justification of one’s own delinquent behavior.

Reverting to functionalim, the authors assume a social consensus on the basic values and norms of behavior. Juvenile delinquents generally recognize the same values and norms as non-delinquent youth but, unlike that youth, they grow proficient in neutralizing those norms so as to prevent them from influencing their behavior. According to Sykes and Matza, norms are neutralized through finding and accepting justifications for one’s own deviant behavior. Five types of such neutralization techniques heve been distinguished according to the contents of those justifications: denial of responsibility, denial of injury, denial of the victim, condemnation of the condemners, and appeal to higher loyalties.

In their conception of neutralization  techniques, G.M. Sykes and D. Matza mainly describe and classify the ways of excusing one’s own deviant behavior and provide but a perfunctory discussion of the mechanizm of neutralization itself. L. Festinger’s theory of cognitive dissonance proves useful in explaining the psychological mechanizm of neutralization of recognized norms.

Assumptions of the conception of neutralization techniques and the theory of cognitive dissonance provided the grounds for hypotheses which were subsequently submitted to empirical verification. The subject was limited to neutralization of the rule “do not steal” interpreted as a ban appropriation on theft and a rule of respect for another person’s property.

Criminologists have long questioned the desing of empirical study where achool youth are treated as non-delinquent and examined as a control group oppesed to juvenile delinquents in houses of correction or educational institutions. In the present study, three groups were examined:

‒ juvenile delinquents confined to a reformatory or home for detained juveniles by a judicial decision as perpetrators of offences against property (84 persons);

‒ school youth not involved in acts against another person’s property, called non-delinquent youth (70 persons);

‒ school youth involved in acts againts another person’s property, called actually delinquent (37 persons);

The groups of “non-delinquent” and “actually delinquent” persons were distinguished from school youth by means of a self-report survey.

Of the original hypotheses, only one was confirmed by the findings. The exemined groups appeared to differ significantly in their approval of the techniques of neutralization of the norm of honesty, the differences trending as expected. The lowest approval of statements expressing various excuses for breaches of another person’s property was found among the non-delinquent youth. The group that most often approves ot such excuses are wards of  reformatories and juvenile homes; however, they do not differ much in this respect from the actually delinquent youth.

All of the examined groups have similar priorities as to the separate types of excuses. The type accepted most often is “condemnation of the condemners”. In particular, a statement that “the police and judges are corruptible and malicious”enjoys great popularity. The types  accepted least often, instead, are excuses consisting in “denial of injury” and “appeal to higher loyalties”.

What could not be conformed are hypotheses as to absence of differences between the groups with respect to appraisal of one’s own honesty and acceptance of the rule “do not steal”. Non -delinquent youth appraise themselves much higher in terms of honesty than the remaining two groups. Wards of reformatories and juvenile homes, instead, appraise themselves somewhat lower than the actually delinquent youth.

The non-delinquent youth show the strongest acceptance of the norm of honesty. The degree of acceptance of that norm among wards of reformatories is similar to that among actual  delinquents, the former showing a somewhat stronger acceptance of the rule “do not steal” than the actually delinquent group.

Another hypothesis that was not confirmed concerned a tendency to neutralize the rule “do not steal” once it has been violated; the method used here was projection where the respondents were to complete unfinished stories.  Against expectations, the tendency to neutralize that norm once it has been violated appeared to occur much more often among school youth than among wards of reformatories and juvenile homes. Of the various methods of reducing the anxiety resulting from a breach of another person’s property, both groups of school youth most often suggested neutralization of the norm of honesty. Wards of institutions, instead, much more often mentioned methods other than neutralization of the violated norm: e.g., focus on the derived or potential profit, or focus on the absence of threat with any negative consequences from without.

The study questioned the role of delinquent neutralizations as conceived by Sykes and Matza in the origin of juvenile delinquency.  Unforfunately, the findings could not be interpreted explicitly. According to the theoretical assumptions made, a number of possible explanations of the  findings can be suggested which at least party exclude one another. A new empirical study would be necessary to verify those explanations.

https://doi.org/10.7420/AK1994B
PDF

Bibliografia

Aronson E., Człowiek – istota społeczna, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1987.

Blalock H.M., Statystyka dla socjologów, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1975.

Brzeziński J., Elementy metodologii badań psychologicznych, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1980.

Gołąb A., Normy moralne a gotowość do udzielania pomocy innym [w:] J. Reykowski (red.), Osobowość a społeczne zachowania się ludzi, Warszawa 1980.

Hołda Z., Welcz Z., Kryminologia, cz. I, Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej. Wydział Prawa i Administracji, Lublin 1983.

Kosewski M., Czyn przestępczy i środowiskowe przesłanki asocjalności nieletnich w świetle psychologicznych mechanizmów zaburzeń moralnej regulacji zachowania [w:] Diagnoza psychologiczna w sprawach rozpoznawanych przez sądy rodzinne, Materiały na Sympozjum, Instytut Badania Prawa Sądowego, Instytut psychologii UJ, Sąd Wojewódzki w Krakowie, Kraków 1985.

Kosewski M., Ludzie w sytuacjach pokusy i upokorzenia, Wiedza Powszechna, Warszawa 1985.

Krajewski K., Podstawowe tezy teorii naznaczania społecznego, „Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny” 1983, nr 1.

Łobocki M., Metody badań pedagogicznych, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1982.

Matza D., Delinquency and Drift, John Wiley, New York 1964.

Ostrowska K., Milewska E., Diagnozowanie psychologiczne w kryminologii, Akademia Teologii Katolickiej, Warszawa 1986.

Poznaniak W., Zaburzenia w uspołecznieniu u przestępców. Analiza niektórych mechanizmów psychologicznych, Wydawnictwo Naukowe UAM, Poznań 1982.

Rosińska Z., Matusewicz C., Kierunki współczesnej psychologii, ich geneza i rozwój, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1987.

Sack F., Köning R. (red.), Kriminalsoziologie, Akademische Verlagsgesellschaft, Frankfurt a.M. 1968.

Schwartz S., Aktywizacja osobistych standardów normatywnych a zachowania prospołeczne, „Studia Psychologiczne” 1976, t. XV.

Siemaszko A., Metodologiczne problemy badań typu „self-report”, „Archiwum Kryminologii” 1988, t. XV, s. 33-93, https://doi.org/10.7420/AK1988B.

Siemaszko A., Rozmiary i uwarunkowania zachowań dewiacyjnych młodzieży wiejskiej, „Archiwum Kryminologii” 1986, t. XIII, s. 7-108, https://doi.org/10.7420/AK1986A.

Siemaszko A., Społeczna geneza przestępczości. Wokół teorii zróżnicowanych powiązań, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1978.

Siemaszko A., Zachowania dewiacyjne młodzieży. Rozmiary, struktura, uwarunkowania, Uniwersytet Warszawski, Warszawa 1987.

Sykes G.S., Matza D., Techniques of neutralization. A theory of delinquency, „American Sociological Review” 1957, t. 22, nr 6.

Szemińska A., Gołąb A., Norma „nie kradnij” w świadomości moralnej młodzieży przestępczej i nie przestępczej, „Psychologia Wychowawcza” 1969, nr 4.

Art. 11 Ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1231.) przyznaje autorskie prawa majątkowe do utworu zbiorowego (w tym publikacji periodycznej) wydawcy, zaś do poszczególnych części mających samodzielne znaczenie - ich twórcom. Pomimo, że przeważnie na treść utworów zbiorowych składają się utwory wielu autorów, to inicjatorem ich powstanie jest wydawca, któremu ustawa przyznała autorskie prawa majątkowe do całości takiego utworu jako takiego, czyli prawo do decydowania o sposobach eksploatacji i otrzymywania wynagrodzenia. Do poszczególnych części utworu zbiorowego, poszczególnych utworów, prawo przysługuje ich twórcom, chyba że przeniosą je na wydawcę.

Na platformie udostępniane są poszczególne artykuły wraz z zestawem metadanych tylko jeżeli autorzy wyrazili zgodę na wykorzystanie utworu (publikacji naukowej) na tym polu eksploatacji. Dostrzegając korzyści społeczne, jakie daje otwarty bezpłatny dostęp do publikacji prawniczych, Instytut Nauk Prawnych PAN jako Wydawca czasopisma, korzystając z legitymacji ustawowej,  zadecydował o opublikowaniu całych woluminów periodyku.

Autorzy artykułów opublikowanych w czasopiśmie, zainteresowani udostępnieniem publikacji w sposób otwarty, proszeni są o kontakt z Wydawcą w sprawie zawarcia umowy licencyjnej.

Pobrania

Download data is not yet available.