Zaskarżalność decyzji wydawanych w postępowaniu w przedmiocie europejskiego nakazu aresztowania: [Possibility of lodging complaint against decisions on the European Arrest Warrant] (Studia Prawnicze / The Legal Studies, 2007)
Wprowadzenie z dniem 1 maja 2004 r. do polskiego kodeksu postępowania karnego przepisów o wydawaniu i wykonywaniu europejskiego nakazu aresztowania (e.n.a.) otworzyło nowy rozdział we wzajemnej pomocy prawnej w sprawach karnych między Polską a innymi państwami europejskimi. Wstępne dane statystyczne wskazują niezbicie, że e.n.a. wykorzystywany jest zdecydowanie częściej niż ekstradycja, którą na terytorium Unii Europejskiej zasadniczo zastąpił, co daje uzasadnione podstawy do przyjęcia tezy o dużym praktycznym znaczeniu tej instytucji. Z drugiej jednak strony, jak to w przypadku każdego novum, zwłaszcza początki obowiązywania i stosowania przepisów regulujących e.n.a. obfitują w problemy interpretacyjne, z którymi boryka się nie tylko doktryna prawa, ale które najczęściej dotykają również organy stosujące prawo i w konsekwencji mogą prowadzić do rozbieżności w praktyce. Przykładem takiej sytuacji jest niewątpliwie kwestia dopuszczalności zażalenia na postanowienie o wydaniu e.n.a., która zwłaszcza wśród praktyków budziła szereg wątpliwości w pierwszych miesiącach stosowania przepisów o e.n.a., a ostatecznie została rozstrzygnięta przez Sąd Najwyższy. Problem ten jest jednak tylko wycinkiem całego zespołu zagadnień dotyczących zaskarżalności orzeczeń wydawanych w postępowaniu dotyczącym e.n.a., która to problematyka ma istotne znaczenie zarówno na płaszczyźnie teoretycznej, jak i praktycznej. Chodzi tu bowiem o znalezienie niezbędnego kompromisu pomiędzy dążeniem do zagwarantowania praw jednostki w tym postępowaniu, co wyraża się w prawie stron do walki o korzystne dla siebie rozstrzygnięcie, m.in. przy wykorzystaniu środków zaskarżenia, a potrzebą sprawnego przeprowadzenia postępowania, która w przypadku e.n.a. ma szczególne znaczenie, przede wszystkim z punktu widzenia efektywności tego instrumentu prawnego.  The study focuses on problem of lodging complaint against decisions on the European Arrest Warrant (EAW). The Council Framework Decision of 13 June 2002 on the European arrest warrant and the surrender procedures between Member States (2002/584/JHA) does not contain any direct references to this ąuestion. The first part of the study includes analysis of the regulations adopted by the Member States of the EU. Lack of express regulation in the framework decisions on the EAW means solely that the European legislator left the ąuestion of the possibility of lodging a complaint to be regulated under national law. This should be perceived as the main cause for a substantial divergence among Solutions adopted in the Member States. This analysis enables to distinguish four types of Solutions in the Member States-from fuli challengeability of surrender decision to the complete exclusion of complaint. The second part aims to look for common standard relating to the possibility of lodging a complaint against the decision on issuing and execution of the EAW arising from intemational law acts as the Convention for the Protection of Humań Rights and Fundamental Freedoms and the Intemational Pact on Civil and Political Rights. Also the provisions of Polish Constitution are analysed. The third part of the paper includes analysis of polish codę of criminal proceedings concerning the ąuestion of the possibility of lodging a complaint against decisions on issuing of the EAW and the fourth part concerning decisions on execution of the EAW. The last part focuses on possibility of lodging a cassation to the Supreme Court against decisions on executing the EAW.