Prokura w prawie niemieckim: [Proxy in German law] (Studia Prawnicze / The Legal Studies, 1991)
Nie ulega wątpliwości, iż prokura odgrywa znaczącą rolę w działalności niemieckich przedsiębiorstw handlowych. Sięgająca rodowodem wieków średnich, kształtowana w warunkach narastania zjawisk masowości i anonimowości obrotu, z powodzeniem przetrwała próbę czasu. Na taki stan rzeczy wpłynęły jej niewątpliwe zalety. Prokura, jak niewiele chyba instytucji, służy w równym stopniu interesom kupca, drugiej strony dokonywanych przez niego czynności prawnych i pozostałych uczestników obrotu handlowego. Działanie przez pełnomocnika o wyjątkowo szerokim, ustawowo wyznaczonym zakresie umocowania stanowi gwarancję szybkości i pewności obrotu, w istotny sposób przyczynia się też do klarowności zawiązywanych stosunków prawnych. Konsekwencją wielkiego znaczenia prokury w praktyce jest niesłabnące czy wręcz zwiększające się zainteresowanie tą instytucją w orzecznictwie i literaturze. Judykaturze i doktrynie przypadają przy tym szczególne zadania. Z jednej strony, ,,odnotowują” one dokonujące się w praktyce przeobrażenia prokury, wzbogacając spostrzeżenia o refleksję teoretyczną, z drugiej, w przewidywaniu kierunków rozwoju stosunków obrotu modyfikują stopniowo ,,oblicze” prokury. Wydaje się, że między obu zadaniami istnieje stan subtelnej równowagi. There is no doubt that the proxy plays a significant role in the activities of German commercial companies. Dating back to the Middle Ages and shaped by the growing phenomena of mass and anonymous nature of trading, it has successfully stood the test of time. This has been influenced by the obvious advantages of the institution. Proxy, like probably very few institutions, serves the interests of a merchant, of the other party of legal activities undertaken by the merchant and of other participants of the market in equal measures. Acts taken by a proxy with an exceptionally broad statutory scope of authority is a guarantee of speed and certainty in trading, and contributes significantly to the clarity of the established legal relationships. The maintained or even increasing interest in this institution in the judicial decisions and the literature are the consequence of the immense significance of the proxy. The judicature and doctrine have a special task in this regard. On the one hand, they “record” the practical transformations of the proxy, expanding the observations with theoretical reflection, while on the other, by predicting the development directions or market relationships, they gradually modify the “image” of the proxy. There seems to be a subtle balance between the two tasks.