Nabycie własności rzeczy ruchomej od nieuprawnionego a rękojmia za wady prawne: Purchase of a movable property from subject without legal title in the light of a warranty for legal defects] (Studia Prawnicze / The Legal Studies, 2011)
Przedmiotem niniejszej pracy będzie, najogólniej rzecz biorąc, relacja między nabyciem własności rzeczy ruchomej od nieuprawnionego (art. 169 kc) a odpowiedzialnością z tytułu rękojmi za wady prawne rzeczy (art. 556 § 2 kc). Ściślej, chodzić będzie o próbę udzielenia odpowiedzi na pytanie, czy w sytuacji, w której nabywca rzeczy ruchomej dokonał czynności prawnej z osobą nieuprawnioną i mógł nabyć własność rzeczy na podstawie art. 169 kc, rzecz ta może być mimo to uznana za obciążoną wadą prawną na podstawie art. 556 § 2 kc.Uzasadnieniem dla podjęcia badań nad wyżej zarysowanym zagadnieniem są dwie różnego rodzaju okoliczności. Najważniejszą z nich jest jego znaczenie teoretyczne. Przesądza o nim już sam fakt utrzymywania się w nauce prawa cywilnego rozbieżnych odpowiedzi na wyżej postawione pytanie. Jakkolwiek zdecydowanie przeważa stanowisko, że mimo możliwości zastosowania art. 169 kc rzecz obciążona jest wadą prawną, zwolenników znajduje ciągle pogląd przeciwny. Sprzeczność poglądów w tym zakresie została już zresztą dawno odnotowana, i to zarówno przez samą naukę3, jak i przez orzecznictwo. There is an ongoing disagreement both among legal science representatives and in court verdicts concerning the possibility of the purchaser to use warranty claim based on legal defects, when the legal title to the object had been obtained in the light of the Art. 169 of the Polish Civil Code. The aim of the article was to demonstrate that it is unacceptable for the purchaser to initiate an action on warranty because of legal defects of the movable property in case of the purchase from the subject who had no legal title to sell it. Specifically, it has been attempted to prove the inaccuracy of the popular belief that Art. 169 of the Polish Civil Code was established to protect the purchaser and not the vendor who is usually dishonest . The analysis leads to the conclusion that ownership (treated as a set of legal norms) could be perceived as a function assigning property (domain of a function) to certain civil law subjects (antidomain of a function).