Presupozycje a dyskurs prawniczy: [Presuppositions and legal discourse] (Studia Prawnicze / The Legal Studies, 1991)
Zagadnienia aktów mowy oraz presupozycji stanowiły dwa wiodące tematy lingwistyki przełomu lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych. Stosowanie metod właściwych naukom o języku przez przedstawicieli nauki prawa pociąga za sobą i ten efekt, że popularne w lingwistyce zagadnienia znajdują swe mniej lub bardziej oddalone w czasie, mniej lub bardziej zasadne teoretycznoprawne parafrazy. Problematyka aktów mowy zajmuje odrębne miejsce wśród dociekań nad dyskursem dyrektywnym; problematyka presupozycji zdobywa sobie obecnie analogiczną, niezależną pozycję w badaniach nad językami związanymi z prawem.Stosowanie metod określanych konwencjonalnie jako „logiczno-językowe" wiedzie wielokrotnie do istotnych i cennych rezultatów, ale tylko wówczas, gdy aplikacja taka opiera się na precyzyjnie zbudowanym aparacie pojęciowym. Celem przedstawianych uwag jest określenie zakresu (ewentualnego) zastosowania koncepcji presupozycji w badaniach nad właściwościami dyskursu prawniczego w takim kształcie, jaki uformował się (lub „formuje się") w filozofii i lingwistyce.