(untitled) (Studia Prawnicze / The Legal Studies, 1998)
Autor artykułu przedstawia znaczenie i ocenia anonimowość zeznającego w kontekście zapewnienia ochrony świadka. Charakteryzuje trzy fazy roli i znaczenia świadków w historii procedury karnej tj. fazę maksymalizacji, minimalizacji oraz upodmiotowienia ofiary przestępstwa. Opisuje instytucję świadka anonimowego wprowadzoną ustawą z 6 lipca 1995 r. o zmianie k.p.k. oraz prawo do rzetelnego procesu oskarżonego jak i prawo do życia, bezpieczeństwa osobistego, nietykalności oraz prywatności świadka anonimowego. Autor ponadto przytacza orzecznictwo strasburskie w przedmiocie świadka anonimowego (sprawa Unterpertingera, Kostovskiego, Windisch v. Austria, Ludi v. Szwajcaria, Saidi v. Francja, Doorson v. Holandia, von Mechelen i inni v. Holandia), Europejską Konwencję Praw Człowieka oraz przedstawia zagadnienie ochrony świadków na forum Rady Europy, Rady Unii Europejskiej oraz przedstawia międzynarodowe aspekty tej instytucji prawnej.