(untitled) (Studia Prawnicze / The Legal Studies, 2001)
W przypadku czynu ciągłego uprzednie prawomocne skazanie stanowi przeszkodę dla późniejszego (dodatkowego) sądzenia tego samego oskarżonego za inne fragmenty tego samego czynu. W przypadku osądzenia tylko fragmentu czynu ciągłego z powodu przeszkód faktycznych i prowadzenia procesu w zakresie nie osądzonych fragmentów czynu ciągłego uzasadnione będzie podniesienie zarzutu rei iudicatae. Ujawnione lub zaszłe po uprawomocnieniu się wyroku okoliczności mogą być wzięte pod uwagę tylko w trybie przewidzianym dla wznowienia postępowania. Podobnie należy oceniać nieosądzenie fragmentów czynu z powodu przeszkód prawnych. Czyn przestępny jest jeden i nie może być dwukrotnie przedmiotem osądu. Prowadzenie procesu dodatkowego jest niedopuszczalne. W takiej sytuacji będzie miała zastosowanie zasada ne bis in idem. Nawet błędne osądzenie danego przestępstwa przez przyjęcie innej kwalifikacji lub niewłaściwe zastosowanie bądź niezastosowanie przepisów, np. o kumulatywnym zbiegu przepisów ustawy, czyni niedopuszczalnym ponowne ściganie o ten sam czyn. In the case of a continuous offence, a previous final conviction is an obstacle to a subsequent (additional) trial of the same defendant for other parts of the same act. In the event that only a fragment of the continuous act is tried due to factual obstacles and the trial is conducted with respect to the untried fragments of the continuous act, a plea of rei iudicatae will be justified. Circumstances which come to light or which have arisen after the judgement has become final may be taken into account only in accordance with the procedure laid down for the resumption of proceedings. Similarly, the non-judgement of fragments of an act due to legal obstacles should be assessed. A criminal offence is one and cannot be tried twice. It is unacceptable to conduct an additional trial. In such a situation, the ne bis in idem principle will apply. Even the erroneous adjudication of a given offence through the adoption of a different qualification or the misapplication or non-application of provisions, e.g. of a cumulative concurrence of laws, makes a second prosecution for the same act inadmissible.