(untitled) (Biuletyn Kryminologiczny, 2008)
Zjawisko lęku przed przestępczością, a zwłaszcza jego źródeł, wobec stale pojawiających się koncepcji zmian w przepisach prawa karnego stanowiących wyraz zwiększającej się represyjności i ingerencji państwa we wszystkich dziedzinach życia społecznego, nabiera nowego znaczenia i wymaga pogłębionych analiz. Lęk przed przestępczością, w określonych sytuacjach, jest jedną z tych negatywnych emocji, które towarzyszą niemal każdemu. Poczucie bezpieczeństwa stanowi dla obywateli tak ważną potrzebę, że jego poprawa stanowi istotną część programu partii politycznych. Czy warto jednak tworzyć prawo pod silnym naciskiem wystraszonej opinii publicznej w kwestiach tak delikatnych jak walka z przestępczością. Czy lęk powinien być wykorzystywany w kampaniach wyborczych? Przecież, jak pisał Edmund Burke, krytyk Rewolucji Francuskiej, żadna namiętność nie odziera umysłu równie skutecznie ze wszystkich władz działania i myślenia co strach. Ale podstawowe pytanie nadal brzmi: czy rzeczywiście się boimy?