(untitled) (Biuletyn Kryminologiczny, 2021)
Dostęp do sądu można pojmować na różne sposoby, jego miarą może być zarówno fizyczna odległość, jaką musi pokonać obywatel, aby dotrzeć do budynku sądu jak i pewne rozwiązania organizacyjne i techniczne związane m.in. z rozwojem nowych technologii teleinformatycznych oraz dostępem potencjalnych „klientów” do informacji wymiaru sprawiedliwości poprzez stronę internetową. Jest to temat tym istotniejszy, że w ostatnich latach w resorcie wymiaru sprawiedliwości nastąpił znaczny wzrost nakładów przeznaczonych na informatyzację sądownictwa. Podjęte działania miały na celu zarówno ułatwienie pracy oraz wsparcie dla sędziów oraz personelu sądów, a także ułatwienie komunikacji pomiędzy sądami i stronami. Jak wynika jednak z analizy międzynarodowych danych statystycznych Polska, mimo dość dużych nakładów na informatyzację wymiaru sprawiedliwości, znalazła się w dziesiątce państw Unii Europejskiej o najniższym wskaźniku dostępu do technologii teleinformatycznych w sądach. Przy czym podkreśla się, że najsłabszym ogniwem jest wykorzystanie technologii informatycznych w zakresiekomunikacji między sądem, a stronami. Artykuł składa się z dwóch części. W pierwszej omówiono wytyczne dotyczące standardówprowadzenia stron internetowych przez jednostki wymiaru sprawiedliwości. W drugiej natomiast przedstawiono zagadnienia związane z metodologią badań własnych oraz wyniki analiz empirycznych. Access to the court can be understood on different ways. This may be the distance to the court building or some organizational and technical solutions related to the development of new information and communication technologies (ICT) and the access of potential "clients" to justice information via the website. This is a more important topic that in recent years, the Ministry of Justice has seen a significant increase in the expenditure on computerization of the judiciary. The actions taken were aimed both at facilitating work and supporting judges and court staff as well as facilitating communication between courts and clients. However, as is clear from the analysis of international statistical data, Poland, in spite of its considerable expenditure on computerization of justice, was among the ten European Union countries with the lowest ICT access rates in the courts. The weakest link is the use of information technology in the field of communication between the court and the clients. The article consists of two parts. The first part discusses the standards of conducting websites by the judicial authorities. The second part presents methodology and results of own empirical analyzes.