Criminal justice in an age of populism: Introduction to the Special Issue

Zgłoś artykuł

PDF (English)

Słowa kluczowe

populism
penal populism
immigration
criminal justice
COVID-19
Putin
populizm
populizm penalny
imigracja
karanie

Jak cytować

Pratt, J., & Grzyb, M. (2022). Criminal justice in an age of populism: Introduction to the Special Issue: Karanie w czasach populizmu. Wprowadzenie do Numeru Specjalnego. Archiwum Kryminologii, (XLIV/1), 5–13. https://doi.org/10.7420/AK2022.03

Abstrakt

The rise of populism, as a by-product of neoliberal policies in Western democratic societies, became a hallmark feature of the supposed end-of-history era and post-cold-war order. Surprisingly, that shift was also evidenced in post-communist “new” democracies in Central and Eastern Europe. The field of criminal justice became one of the core areas of populist discourse. Penal populism indeed became a way to address concerns and fears that emerged in other realms. A Free-Market economy, immigration, the decline of the welfare state opened up huge social divisions and in the form of previously undreamt of levels of wealth for some, nothing but uncertainty and insecurity amidst poverty and crime fears for many more. Mass immigration from poorer regions challenged our cultural identity for both individuals and the nation state itself, which notion had been put at risk. Local contingencies also play an important role in this, of course. In some societies, versions of Christian values have joined populist forces in targeting women’s rights or those of the LGBT community. Penal populism has reshaped how it was possible to think about criminal justice. This includes the abandonment of previous restraints on imprisonment in both old and new democracies. Nevertheless, the liberal democratic model of criminal justice may also have two unlikely saviours of its own. One of these may be the COVID virus itself. The successful antidote to this involves trust in scientific knowledge. The successful antidote to COVID involves trust in scientific knowledge and expertise; high levels of trust in a strong central government, greater trust in public broadcasting organisations, and much stronger, social cohesion rather than the divisions that populism thrives on. The second unlikely saviour may be Vladimir Putin. With his war against the Ukraine state and its people, we also see what might be next in the route that populism is following: a form of autocracy; denial of free speech and all liberal values, killings of political opponents and the total defenseless and helplessness of individuals in front of the state apparatus of power.

 

Pojawienie się populizmu jako efektu ubocznego neoliberalnych polityk w zachodnich demokracjach, stało się cechą charakterystyczną epoki „końca historii” post-zimnowojennego porządku świata. Co ciekawe, ta zmiana nie ominęła „nowych” demokracji krajów postkomunistycznych i Środkowo-Wschodniej Europy. Karanie i prawo karne stały się głównym polem populistycznych polityk, a populizm penalny koił lęki i niepokoje powstałe w innych sferach życia społecznego. Gospodarka wolnorynkowa, imigracja, zanik państwa opiekuńczego pogłębiły podziały i nierówności społeczne, które podkopały bezpieczeństwo ekonomiczne jednych i pogłębiły biedę i niepewność u innych. Masowa imigracja z biedniejszych krajów podważyła tożsamość kulturową naszych społeczeństw. W każdym kraju lokalne czynniki odgrywają dodatkową rolę, na przykład w niektórych społeczeństwach populiści odwołują się do ochrony wartości chrześcijańskich w celu ograniczenia praw kobiet lub osób LGBT. Populizm penalny przeformułował myślenie o karaniu i wymiarze sprawiedliwości karnej, w tym pojmowanie kary pozbawienia wolności. Jednakże w ostatnich latach w demokracjach liberalnych pojawiły się jaskółki zmian. Z jednej strony pojawił się koronawirus. Skuteczne antidotum na Covid-19 opiera się na zaufaniu do wiedzy naukowej, wysokim stopniu zaufania do władzy publicznej, do mediów głównego nurtu oraz większej integracji społecznej niż oferuje to populizm. Drugim mniej oczywistym antidotum może okazać Władimir Putin oraz wojna na Ukrainie. Pozwalają one dostrzec zachodnim społeczeństwom, do czego populizm może prowadzić: autokracji, odebraniu nam wolności słowa i zanegowaniu wszystkich liberalnych wartości, mordowaniu politycznych przeciwników oraz zupełnej bezradności obywatela wobec władzy.

https://doi.org/10.7420/AK2022.03
PDF (English)

Bibliografia

Bottoms A.E. (1977). ‘Reflections on the renaissance of dangerousness.’ Howard Journal of Criminal Justice 16(2), pp.70–96.

Duff A. (2010). ‘Perversions and subversions of criminal law.’ In A. Duff, L. Farmer, S. Marshall, M. Renzo, and V. Tadros (eds.) The Boundaries of Criminal Law. Oxford: Oxford University Press, pp. 88–112.

Freedland J. (2020). The Magnifying Glass: How Covid Revealed the Truth About Our World, The Guardian. Available online: https://www.theguardian.com/world/2020/dec/11/covid-upturned-planet-freedland [22.12.2020].

Fukuyama F. (1989). ‘The end of history?’ The National Interest 16, pp. 3–18.

Fuller L. (1964). The Morality of Criminal Law. New Haven: Yale University Press.

Hochschild A. (2019). Strangers in Their Own Land. New York: The New Press.

Pratt J. (2007). Penal Populism. London: Routledge.

Pratt J. (2020). Law, Insecurity and Risk Control. Neo-Liberal Governance and the Populist Revolt. London: Palgrave Macmillan.

Radzinowicz L. (1991). ‘Penal regressions.’ Cambridge Law Journal 50(3), pp. 422–444.

Vermeersch P. (2019). ‘Victimhood as victory: The role of memory politics in the process of de-Europeanisation in East-Central Europe.’ Global Discourse 9(1), pp. 113–130.

Zimring F. (1996). ‘Populism, democratic government and the decline of expert authority.’ Pacific Law Journal 28(1), pp. 243–256.

Creative Commons License

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 4.0 Międzynarodowe.

Copyright (c) 2022 INP PAN

Pobrania

Download data is not yet available.