No. XXIX-XXX (2008)
Articles

Secondary Victimisation: Definition, Causes, Prevention (Example of Selected Polish Penal Regulations)

Published 2008-04-01

Keywords

  • secondary victimization,
  • Polish Penal Regulations,
  • penal law,
  • victimology,
  • adhesion procedure

How to Cite

Bieńkowska, E. (2008). Secondary Victimisation: Definition, Causes, Prevention (Example of Selected Polish Penal Regulations). Archives of Criminology, (XXIX-XXX), 65–74. https://doi.org/10.7420/AK2007-2008E

Abstract

In the article, Bieńkowska analyses the phenomenon of secondary victimisation on the basis of selected penal regulations in Polish law. The author investigates whether the selected legal regulations actually serve to protect victims of crime and whether they adequately contribute to the protection of victims’ interests. The author begins her analysis by discussing the very notion of victimisation. Bieńkowska first clarifies the concept of primary victimisation. Then she focusses on an in-depth analysis of secondary victimisation, which results from a victim’s contact with the system of law enforcement and the courts. The article also discusses the crux of disclosing crimes and bringing them under criminal proceedings. It presents a breakdown of factors that affect the way a victim is treated by law enforcement authorities in the context of legal regulations. The author also focusses on the approach to victims in individual cases whilst pointing to the need to transform the justice system in this area. In the next part of the article, she analyses penal regulations, showing the differences between an action for adhesion and an obligation to offerrestitution in the form of a penal measure. The author lists a number of defects, such as the lack of transparency and the risk that the awarded compensation will not fully cover the damages suffered by the injured party. Other regulations described in the study include mediation proceedings and an agreement between the defendant and the wronged party regarding the redress of damages or compensation. Bieńkowska also lists the shortcomings of both solutions. The first one lacks confidentiality and secrecy; the mediation agreement has no legal force. The second one is not supervised by any external body; the victim may be submitted to pressure from the offender and his/her defence counsel in order to bring the case to a conclusion as quickly as possible. In conclusion, the article lists the most significant shortcomings of the regulations in force in criminal law which directly contribute to the secondary victimisation of victims. The non-transparency and existing gaps in the regulations are also pointed out, which have a negative impact on the successful resolution of the victim’s case and cause additional stress to the victim. As a solution to the situation, Bieńkowska proposes an in-depth analysis of the current provisions of criminal law in the area in question and their modification so as to ensure the appropriate treatment and protection of victims.

References

  1. Bieńkowska E., Europejskie standardy mediacji w sprawach karnych, „Jurysta” 2008, nr 5.
  2. Bieńkowska E., Mediacja w sprawach karnych: analiza obowiązującej regulacji prawnej, „Jurysta” 2008, nr 3.
  3. Bieńkowska E., Mediator sądowy. Nowy zawód w orbicie systemu wymiaru sprawiedliwości [w:] W. Kaczyńska (red.), O etyce służb społecznych, Instytut Profilaktyki Społecznej i Resocjalizacji UW, Warszawa 1998.
  4. Bieńkowska E., Państwowa kompensacja dla ofiar przestępstw w Polsce, „Państwo i Prawo” 2008, z. 5.
  5. Bieńkowska E., Podstawowe zagadnienia mediacji w sprawach cywilnych, „Jurysta” 2008, nr 2.
  6. Bieńkowska E., Porozumienie się oskarżonego z pokrzywdzonym, „Monitor Prawniczy” 1998, nr 11.
  7. Bieńkowska E., Sytuacja ofiar przestępstw w postępowaniu karnym w świetle standardów Unii Europejskiej, „Studia Prawnicze” 2001, nr 3-4.
  8. Bieńkowska E., Wiktymologia. Koncepcje, kierunki badań, perspektywy, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław 1992.
  9. Bieńkowska E., Wiktymologia. Zarys wykładu, Wydawnictwo Zrzeszenia Prawników Polskich, Warszawa 2000.
  10. Błachut J., Gaberle A., Krajewski K., Kryminologia, „Info-Trade”, Gdańsk 2007.
  11. Cielecki T. (red.), Poszanowanie godności ofiar przestępstw, Wydawnictwo Centrum Szkolenia Policji, Legionowo 2002.
  12. Morek R., Mediacja i arbitraż (art. 183(1)−183(15, 1154−1217 KPC). Komentarz, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2006.
  13. Rekomendacja nr R (99) 19 Komitetu Ministrów [Rady Europy] dla Państw Członkowskich o mediacji w sprawach karnych (przyjęta przez Komitet Ministrów dnia 15 września 1999 r. na 679 posiedzeniu przedstawicieli ministrów i Komentarz).
  14. Rękas A., Mediacja w polskim prawie karnym, Ministerstwo Sprawiedliwości, Warszawa 2004.
  15. Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie, Dz.U. 2005 Nr 180, poz. 1493.
  16. Ustawa z dnia 7 lipca 2005 r. o państwowej kompensacie przysługującej ofiarom niektórych czynów zabronionych, Dz.U. 2005 Nr 169, poz. 1415.
  17. Uzasadnienie rządowego projektu nowego kodeksu karnego [w:] Kodeks karny. Kodeks postępowania karnego. Kodeks karny wykonawczy. Nowe kodeksy karne z 1997 r. wraz z uzasadnieniami, Wydawnictwo Prawnicze, Warszawa 1998.
  18. Zalewski W., Sprawiedliwość naprawcza – początek ewolucji polskiego prawa karnego?, „Arche”, Gdańsk 2006.
  19. Zielińska E. (red.), Prawo Wspólnot Europejskich a prawo polskie, t. 6, Dokumenty karne. Wybór tekstów z komentarzami, Oficyna Naukowa, Warszawa 2005.