Zielona kryminologia

Zgłoś artykuł

PDF

Słowa kluczowe

zielona kryminologia
ochrona środowiska
przestępczość przeciwko środowisku
green cryminology

Jak cytować

Grzyb, M. (2011). Zielona kryminologia. Archiwum Kryminologii, (XXXIII), 7–26. https://doi.org/10.7420/AK2011A

Abstrakt

The article outlines the issue of green criminology – a new branch of critical criminology. Green criminology is one of variations of critical criminology based on neo-Marxist notions of class conflict between the oppressed and the oppressing classes. Green criminology aims not so much to analyse and explain the types of crimes or the social consequences of neoliberal market economy for the society but rather ecological consequences for the whole planet and the participation of the dominating classes in the production of ecological damage. By focusing on criminal actions of the states and corporations and dialectical understanding of social processes, in my opinion green criminology draws more on leftist idealists than realists focused on more traditional objects of criminological studies. The article presents the origin of green criminology, including separate definition of crime (understood broader than the legal one) as well as three main approaches which present different relation between the human being and the environment and define ecological dam-age in different way: anthropocentric, biocentric and ecocentric. The author subsequently lists the tasks of green criminology which are: to examine the ecological damage, to investigate the functioning of legislative mechanisms and the institution of informal social control of ecological damages, and to see into the relationships between the changes in particular environments and criminalization processes. Other authors quoted by the author present different task lists, that is: to document existing crimes against environment and to create it typology and differentiation criteria such as primary and secondary, to outline ways of development of ecological legislation and evaluate generated political problems, to combine issues of social inequalities and crimes against environment, to assess the role of green movements (and “empire counterstrikes” which accompany them) in the process of changing the perception of ecological problems. Subsequently, types of crimes against environment are enumerated. One typology divides them into primary (basic) and secondary (symbiotic). These include deforestation, air pollution, species extinction and animal cruelty, water pollution, and institutionalized violence against opposition groups and organized crime dealing with toxic waste trade. The other ty-pology divides crimes according to their public perception and the type of damage they cause. Later the author draws readers’ attention to the international character of eco-crime and the difficulties in potential criminalization of actions against environment. The article concludes with problems which are currently the sources of ecological conflicts and which are related to ecological racism. At present conflicts and social protests are concentrated over four areas: renewable resources, effects of global warming, uneven natural resources use, and transfer of ecological damages.

https://doi.org/10.7420/AK2011A
PDF

Bibliografia

Carrabine E., Iganski P., Lee M., Plummer K., South N., Criminology. A sociological introduction, Routledge, London 2009.

Lynch M.J., Stretsky P.B., The meaning of green. Contrasting criminological perspectives, „Theoretical Criminology” 2003, t. 7, nr 2.

Saviano R., Gomorra, Spółdzielnia Wydawnicza Czytelnik, Warszawa 2008.

Tierney J., Key Perspectives in Criminology, Open University Press, Maidenhead 2009.

White R., Crimes Against Nature. Environmental Criminology and Ecological Justice, Willan, Cullompton, UK 2008.

White R., Environmental Harm and Green Criminology, Australian Institute of Criminology, 2008, http://www.aic.gov.au/events/seminars/2008/~/media/conferences/occasio-nal/2008-06-white.ashx [dostęp: 22.01.2012 r.].

Art. 11 Ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1231.) przyznaje autorskie prawa majątkowe do utworu zbiorowego (w tym publikacji periodycznej) wydawcy, zaś do poszczególnych części mających samodzielne znaczenie - ich twórcom. Pomimo, że przeważnie na treść utworów zbiorowych składają się utwory wielu autorów, to inicjatorem ich powstanie jest wydawca, któremu ustawa przyznała autorskie prawa majątkowe do całości takiego utworu jako takiego, czyli prawo do decydowania o sposobach eksploatacji i otrzymywania wynagrodzenia. Do poszczególnych części utworu zbiorowego, poszczególnych utworów, prawo przysługuje ich twórcom, chyba że przeniosą je na wydawcę.

Na platformie udostępniane są poszczególne artykuły wraz z zestawem metadanych tylko jeżeli autorzy wyrazili zgodę na wykorzystanie utworu (publikacji naukowej) na tym polu eksploatacji. Dostrzegając korzyści społeczne, jakie daje otwarty bezpłatny dostęp do publikacji prawniczych, Instytut Nauk Prawnych PAN jako Wydawca czasopisma, korzystając z legitymacji ustawowej,  zadecydował o opublikowaniu całych woluminów periodyku.

Autorzy artykułów opublikowanych w czasopiśmie, zainteresowani udostępnieniem publikacji w sposób otwarty, proszeni są o kontakt z Wydawcą w sprawie zawarcia umowy licencyjnej.

Pobrania

Download data is not yet available.